Tamasha

به تماشا سوگند
و به آغاز كلام
و به پرواز كبوتر از ذهن
واژه اي در قفس است

حرف هايم ، مثل يك تكه چمن روشن بود
من به آنان گفتم
آفتابي لب درگاه شماست
كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد

و به آنان گفتم : سنگ آرايش كوهستان نيست
همچناني كه فلز ، زيوري نيست به اندام كلنگ
در كف دست زمين گوهر ناپيدايي است
كه رسولان همه از تابش آن خيره شدند
پي گوهر باشيد
لحظه ها را به چراگاه رسالت ببريد

و من آنان را ، به صداي قدم پيك بشارت دادم
و به نزديكي روز ، و به افزايش رنگ
به طنين گل سرخ ، پشت پرچين سخن هاي درشت

و به آنان گفتم
هر كه در حافظه چوب ببيند باغي
صورتش در وزش بيشه شور ابدي خواهد ماند
هركه با مرغ هوا دوست شود
خوابش آرام ترين خواب جهان خواهد بود
آنكه نور از سر انگشت زمان برچيند
مي گشايد گره پنجره ها را با آه

زير بيدي بوديم
برگي از شاخه بالاي سرم چيدم ، گفتم
چشم را باز كنيد ، آيتي بهتر از اين مي خواهيد؟
مي شنيديم كه بهم مي گفتند
سحر ميداند،سحر

سر هر كوه رسولي ديدند
ابر انكار به دوش آوردند
باد را نازل كرديم
تا كلاه از سرشان بردارد
خانه هاشان پر داوودي بود
چشمشان را بستيم
دستشان را نرسانديم به سر شاخه هوش
جيبشان را پر عادت كرديم
خوابشان را به صداي سفر آينه ها آشفتيم

( سهراب سپهرى )

"Oath to spectacle,

to the begining of the talks,

and to pigeon that flys in the mind;

There's a word in the cage."

My speech was bright, like a piece of grass.

I told them:

There's a Sun at your door,

that if you open it, will shine to your attitude.

and I told them :

stone is not an ornament for mountain

not metal for pick.

In the hands of earth there's a hidden gem,

that amazed all the messengers.

look for the gem,

take the moments to pasture of prophecy.

and i enunciated to the sound of a messenger's steps

to the nearness of the daylight and to more colors;

and to the echo of a Rose behind the hedge of words.

and i told them:

One who sees a bosket in the memory of wood;

A wind from bosket of sansation will touch his face forever.

One who is a friend of a flying bird;

will sleep with ease on the earth.

One who makes the best of time he has,

can open each window with his breath.

Under a willow,

I picked a leaf from the branch up my head and said:

Open your eyes, you want a better proof ?

and i heared them sayin' :

Magic, he's a magician !

"There was a messenger at top of each mountain,

they put the cloud of deny on their head

we sent the wind to take their hat away.

Their houses were full of flowers,

we closed their eyes to it.

cut their hands from wisdom.

filled their poket with habitude.

woke them up with sound of travelling mirrors."

( Sohrab Sepehri )

Translation : "M"